| ||||||||||||
Με τι διαθέσεις μπαίνεις στη φετινή σου συναυλιακή περιοδεία – εξόρμηση; Η συναυλία στη Θεσσαλονίκη… Παρά τις δύσκολες και απρόβλεπτες συνθήκες που μπορεί να συναντήσουμε, αποφάσισα και φέτος το καλοκαίρι να κατέβω με πλήρη ομάδα - δέκα άτομα πάνω στη σκηνή και μια τετράδα τεχνικών - γιατί πρώτιστα με ενδιαφέρει η απόλαυση. Το οικονομικό έρχεται δεύτερο και καταϊδρωμένο. Αν δεν αισθάνομαι πλήρης συναισθημάτων σε μια συναυλία, αν δεν προκύπτει ένα αξιόλογο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, δεν με παρηγορεί μια καλή προσέλευση κόσμου.
Για τη Θεσσαλονίκη έχω να πω ότι θα παίξουμε στη «Βαβυλωνία» του «Μύλου», ένα χώρο που τον θεωρώ πιο κοντά στα κυβικά μου, μιας και το Θέατρο Δάσους που έπαιζα τα τελευταία χρόνια, είναι μεγάλο για να το γεμίσω και ακριβό συνάμα.
Η περίτεχνη παραγωγή της έκδοσης σε όλα τα επίπεδα του «Ελάχιστου εαυτού» σου, από μια καινούρια δισκογραφική εταιρεία της Πάτρας, αποτέλεσε μια από τις πιο αισιόδοξες «εκπλήξεις» των τελευταίων χρόνων.Νομίζω ο «Ελάχιστος εαυτός» είναι μια τελευταία μου αναλαμπή, όσον αφορά στην παραγωγή, η οποία είναι όντως προσεγμένη, αλλά και ακριβή για τις πωλήσεις που έχουμε εδώ στην ψωροκώσταινα. Να σκεφτείς ότι η «Inner Ear» για να βγάλει τα έξοδά της πρέπει να πουλήσουμε τουλάχιστον 10.000 δίσκους. Υπάρχουν τόσοι συνειδητοποιημένοι φίλοι της μουσικής μου που θα με στηρίξουν αγοράζοντας κάτι που μπορούν να το βρουν και δωρεάν; Φοβάμαι πως όχι πια. Έτσι ίσως αναγκαστώ να κάνω πιο φτωχές παραγωγές και με μουσικούς που θα έχουν συνειδητοποιήσει ότι τα πράγματα δεν είναι όπως παλιά.
Πώς το καταφέρνεις και σε κάθε σου δουλειά μηδενίζεις τον «χρόνο» σου, δηλαδή, λειτουργείς σα να εκδίδεις τον πρώτο σου δίσκο;
Είναι στη φτιαξιά μου να μη κάθομαι στ’ αυγά μου.
Σε ποιες στιγμές νιώθεις ευάλωτος; Εννοείται πάνω στη σκηνή όπου φαίνονται όλες οι ανεπάρκειές μου. Αλλά το έχω φιλοσοφήσει. Όσο πιο ευάλωτοι τόσο πιο ελεύθεροι.
Μέσα σε όλη τη δίνη της «κρίσης» τι σου έχει κάνει περισσότερη εντύπωση; Το πώς μια κρίση του λαίμαργου χρηματοπιστωτικού συστήματος πάει να φορτωθεί στις πλάτες των ανύποπτων που αποτελούν την τελευταία τρύπα του ζουρνά.
Πώς αντιδράς απέναντι στο άδικο, όταν το αντιλαμβάνεσαι, μιλώντας, είτε σε προσωπικό είτε σε κοινωνικό ευρύτερο επίπεδο; Συνήθως ήρεμα αλλά καμιά φορά μου ανεβαίνει και το αίμα στο κεφάλι. Είμαι μοναχικός όμως, με έχει κατασπαράξει η μουσική και σπανίως συμμετέχω σε οργανωμένες αντιδράσεις.
Ποια κριτική μπορεί να δέχεσαι (αν δέχεσαι) κυρίως, από τα παιδιά σου;
Ότι αργώ στα ραντεβού μου.
Μεγαλώνοντας και ωριμάζοντας, αντιλαμβάνεσαι ότι κάτι αποκτάει περισσότερο νόημα και αξία για σένα σε σχέση με το παρελθόν;
Όχι…
Θα σε ενδιέφερε κάποια στιγμή, να παίξεις και σε άλλες χώρες του κόσμου; Ωραίο θα ήταν αλλά δεν το κυνηγάω, κυρίως γιατί πιστεύω πως δεν πληρώ τις προδιαγραφές για κάτι τέτοιο.
http://www.cityportal.gr/